Հին օրերի ձյունը լիներ, նստեր հողին.
Հողն ընդուներ, կտուր առներ, լռեր:
Քամին սահեր ձյունի վրա, փչե՜ր քամին.
Սիրտն իմ տունն իր այսպես չկորցըներ:
Մի ողջ երկիր չհառաչեր անտեր ցավից,
Չփնտրեինք մեղավորներ, դավեր.
Հին օրերի ձյունը լիներ, նստեր հողին.
Սիրտն իմ տունն իր այսպես չկորցըներ:
Комментариев нет:
Отправить комментарий